Gå til hovedinnhold

Er bygda trendy? NEI

Bygda er ikkje trendy, slo trendanalytikar Ole Petter Nyhaug fast på Dyrøy.

Toppturar. Alle skal på toppturar no, alle direktørane i Oslo eller kven som helst, men det varer berre nokre år, til det kjem nye trendar. Då er det over og då er det andre ting folk vil gjere. Det er ikkje slike kortvarige trendar ein må hive seg på, sa Nyhaug.

Han har så rett, så rett. Eg har forsøksvis påpeikt dette lenge.

Vidare sa han at URBAN er ein veldig sterk verdi hos dei unge. Dette gjer at dei skil seg frå andre aldersgrupper.

Ein må følge med og satse på langsiktige verdiar, dei verdiane ein vil savne om ein mistar dei. Dei ein ikkje har lyst til å leve utan.

Så gjenstår spørsmålet. Kan vi leve utan toppturar og ekstremsport?

Altså: min konklusjon: heller enn å hive seg på kvar ein trend, kvart eit krav som kjem om kva bygda skal vere: ekstremsport, villmark, oppussa bondegardar, villmenn som driv med villsau på ein fjelltopp: TØRR Å TENKE SJØLV. Vis heilt fram at det går an å leve eit vanlig kvardagsliv på bygda, billige tomter til eksempel. Ikkje saus det inn i merkevaresausar som ein ikkje virka vite kvar ein vil med. Gjer det berre heilt enkel. Fortel at det går an å leve eit heilt normalt liv på bygda.

Følg Dyrøyseminaret på Twitter #Dyroy
web: Dyrøyseimaret

Populære innlegg fra denne bloggen

Når den døde bestemora di spring etter deg på alle fire

Igår las eg den første barneboka eg har lese på lenge. Den handla om eit spøkelse, trudde eg, men det viste seg at det var eit romvesen. Det handla rett og slett om eit romvesen som sat fast i eit romskip nedi jorda under ei gran ute i skogen etter å ha krasja i ein skogbrann. Det vart heile tida hinta til at dette skumle sat fast, så eg tenkte det var ein vampyr som sat fast i ei kiste (Den vesle vampyren), eller eit lik eller noko som var levande begravd (murt inn i veggen). Så eg sat da å vente på ein vampyr, ein varulv eller eit realt spøkelse. Potensielt ein kjekk Twilight-type. Men no kjem det verste av alt (Eksorsisten). Vesenet tar knekken på bestemora medan jenta ser på. Bestemora slenger seg hit og dit i senga og blod renner og hovud sprekk. Og så kryp vesenet inn i den døde bestemora til hovedpersonen og får denne døde bestemorskroppen til å drive å springe etter hovedpersonen. Det er det verste eg har lese på lenge. Beinpiper og innmat og blod og springande døde bestemødre

Villsauliv på Værlandet

Brenning av lynghei. Ny næringsrik lyng kjem opp og blir fine beite. Her går sauene ute året rundt.

Bønder er meir nyttige enn skribentar

Eg ser at frilansjournalistane Marit Bendz og Heidi Hattestein frå Førde har fått utmerkelsen "Årets frilansere" Eg gratulerer. Då eg såg på Bendz sine bilder på sida hennar Skrifta og veggen , fann eg dette sitatet: "Den som rydder mark, gjør menneskeheten en større tjeneste enn alle Europas skriblere", Voltaire. Eg og ein skribentkompis sat nett idag å diskuterte nettopp dette. I sommar var det nemleg ein bonde som gjorde eit stort poeng, det ut av at han forvalta fleire millionar (ni) kroner enn meg. Han var visstnok ein betre og meir nyttig, meir hardtarbeidande og ærleg samfunnsborgar enn meg (kva er dette slags argumentasjon?), og eg sat å høyrde på og tenkte omtrent dette: gi faen i å dynge meg ned i dine mindreverdighetskomplekser. Eg tjener mine penger til livets opphald, du dine. Eg har valgt min måte å gjere det på, du har valgt din. Det er ikkje min feil at du må springe frå fem om morgonen til tolv om natta kvar dag heile året. At du spring på denn