Gå til hovedinnhold

Villsauhald langs kysten

Idag var eg med ut i båt og såg til villsauer på Værlandet. Vi traff blant anna tre hjort, havørna på nært hald to gonger, oter og tjeld. Fantastisk natur og dyreliv blant øyane. Så gjekk vi i land og såg til sauene. Kaffe var med. Her er fantastiske viker med sandbotn, øyer og strender.

Litt info om villsau. Villsau er betegnelsen på sauer av rasen gammal norsk sau, Norges ursau, som lever ute heile året på kysten og beitar på lynghei. Nokre trur at slike utegangarsauer ikkje kan temmast, men det kan dei. Berre sjå bileta! Ved rett stell og handtering er dei like tamme som "vanlege sauer". Det er viktig å ta seg av og sjå til sauene sjølv om dei lever ute. Dei skal ha vaksiner og parasittbehandling, og ulla skal av. Om dei ikkje feller ulla, fleire rasar feller nemleg ulla sjølv, eller blir klipt, vert dei gåande med dobbel fell.

Villsau skal ikkje berre overlatast til seg sjølv. Dei skal ha tilsyn slik som andre sauer. Dei er ikkje levande plenklipparar ein kan ha gåande for å pleie kulturlandskapet og skal ha tilsyn.

Desse de ser bilete av her er fine sauer på Værlandet. Værlandet er definitivt på mi sommarferieliste. Med kano og kikkert!

Vite meir om villsau? Les Hilde Buers bok Villsauboka.

Populære innlegg fra denne bloggen

Når den døde bestemora di spring etter deg på alle fire

Igår las eg den første barneboka eg har lese på lenge. Den handla om eit spøkelse, trudde eg, men det viste seg at det var eit romvesen. Det handla rett og slett om eit romvesen som sat fast i eit romskip nedi jorda under ei gran ute i skogen etter å ha krasja i ein skogbrann. Det vart heile tida hinta til at dette skumle sat fast, så eg tenkte det var ein vampyr som sat fast i ei kiste (Den vesle vampyren), eller eit lik eller noko som var levande begravd (murt inn i veggen). Så eg sat da å vente på ein vampyr, ein varulv eller eit realt spøkelse. Potensielt ein kjekk Twilight-type. Men no kjem det verste av alt (Eksorsisten). Vesenet tar knekken på bestemora medan jenta ser på. Bestemora slenger seg hit og dit i senga og blod renner og hovud sprekk. Og så kryp vesenet inn i den døde bestemora til hovedpersonen og får denne døde bestemorskroppen til å drive å springe etter hovedpersonen. Det er det verste eg har lese på lenge. Beinpiper og innmat og blod og springande døde bestemødre

Villsauliv på Værlandet

Brenning av lynghei. Ny næringsrik lyng kjem opp og blir fine beite. Her går sauene ute året rundt.

Bønder er meir nyttige enn skribentar

Eg ser at frilansjournalistane Marit Bendz og Heidi Hattestein frå Førde har fått utmerkelsen "Årets frilansere" Eg gratulerer. Då eg såg på Bendz sine bilder på sida hennar Skrifta og veggen , fann eg dette sitatet: "Den som rydder mark, gjør menneskeheten en større tjeneste enn alle Europas skriblere", Voltaire. Eg og ein skribentkompis sat nett idag å diskuterte nettopp dette. I sommar var det nemleg ein bonde som gjorde eit stort poeng, det ut av at han forvalta fleire millionar (ni) kroner enn meg. Han var visstnok ein betre og meir nyttig, meir hardtarbeidande og ærleg samfunnsborgar enn meg (kva er dette slags argumentasjon?), og eg sat å høyrde på og tenkte omtrent dette: gi faen i å dynge meg ned i dine mindreverdighetskomplekser. Eg tjener mine penger til livets opphald, du dine. Eg har valgt min måte å gjere det på, du har valgt din. Det er ikkje min feil at du må springe frå fem om morgonen til tolv om natta kvar dag heile året. At du spring på denn