Eg blir stadig konfrontert med at folk trur at eg er min blogg. AViken = A Vikens blogg. Dei trur også at AV-skribent = AV in person. Dette er ein plagsom rollemiks, men eg får den slengt på bordet titt og stadig, rett nok av folk som ikkje kjenner meg. Aldri av kjenningar. Dei ser person og retorikk i sammenheng, men på ein heilt anna måte enn dei som ikkje kjenner meg.
Dette er sikkertnok naturlig, all den tid ein hekter på folk det ein veit om dei, men eg er altså ikkje min blogg. AV in person er ikkje lik AV bloggar, eller kva ein måtte tru. AV-skribent er heller ikkje lik AV in person.
Min blogg er ei slags rolle, slik som andre tar på seg roller på ei scene eller ein går inn i jobb. Dette kan også seiast om mi skriveverksemd.
Eg er eksempelvis heller ikkje "eg" i mine manus. Det er alt fiksjon, spel for galleri, roller ein går inn i. Eg vil gjerne fri meg frå desse rollene når eg går privat.
Men eg er alltid like usikker på korleis eg skal angripe dette spørsmålet: er du din blogg? Eller: kor mykje av deg er i din blogg? Nei, seier eg. Eg er ikkje min blogg. Min blogg er ein bitteliten del av mitt virke, og overhodet ikkje mitt hovedvirke. Likevel blir denne bloggen via ein del merksemd: du ER din blogg.
TJA. Eg hopper uti store ord som andre hopper uti eit basseng, seier eg. Og så veltar eg meg i desse orda.
Er det DU som har AV-bloggen?
Ja, seier eg. Og dei er alltid like overrasaka. Du ER jo ikkje hissig! Nei, seier eg. Eg er ikkje så hissig. Bloggen er derimot hissig.
Man or machine? Woman or blogger? Female devil, blogger frå indre helvete, seier dei og kviskrar i buskene. Bit ho? Nei, eg bit sjelden.
Eg veit ikkje kva eg skal gjere med problemet "du er din blogg", men saka er no iallefall oppklart.
Eg ER IKKJE min blogg. De som måtte tru noko anna skal eg ete til frukost.
Dette er sikkertnok naturlig, all den tid ein hekter på folk det ein veit om dei, men eg er altså ikkje min blogg. AV in person er ikkje lik AV bloggar, eller kva ein måtte tru. AV-skribent er heller ikkje lik AV in person.
Min blogg er ei slags rolle, slik som andre tar på seg roller på ei scene eller ein går inn i jobb. Dette kan også seiast om mi skriveverksemd.
Eg er eksempelvis heller ikkje "eg" i mine manus. Det er alt fiksjon, spel for galleri, roller ein går inn i. Eg vil gjerne fri meg frå desse rollene når eg går privat.
Men eg er alltid like usikker på korleis eg skal angripe dette spørsmålet: er du din blogg? Eller: kor mykje av deg er i din blogg? Nei, seier eg. Eg er ikkje min blogg. Min blogg er ein bitteliten del av mitt virke, og overhodet ikkje mitt hovedvirke. Likevel blir denne bloggen via ein del merksemd: du ER din blogg.
TJA. Eg hopper uti store ord som andre hopper uti eit basseng, seier eg. Og så veltar eg meg i desse orda.
Er det DU som har AV-bloggen?
Ja, seier eg. Og dei er alltid like overrasaka. Du ER jo ikkje hissig! Nei, seier eg. Eg er ikkje så hissig. Bloggen er derimot hissig.
Man or machine? Woman or blogger? Female devil, blogger frå indre helvete, seier dei og kviskrar i buskene. Bit ho? Nei, eg bit sjelden.
Eg veit ikkje kva eg skal gjere med problemet "du er din blogg", men saka er no iallefall oppklart.
Eg ER IKKJE min blogg. De som måtte tru noko anna skal eg ete til frukost.