Her eg bur, på Hjelmeland i Bygstad, har vi så dårleg internettilgang i huset at eg må sitte i fjøsen. I huset vårt tar det ca 15 minutter å laste opp nettsida fjordaglimt.no, om eg i det heile får den fram. Eg kan berre gi opp å laste ned sider som dagbladet.no, og eg kan ikkje sende store bilete. Så kva gjer ein, når ein som reporter er avhengig av tilgang til mail med mogelegheit for å sende store bildefiler: eg må sitte på internett i fjøsen. Her er det breiband. Det er litt ironisk, men Telenor vil kort sagt ikkje bygge linje til vårt hus. Linja er visstnok per idag for kort. VI skal visstnok få internett som duger i huset til sommaren, men det er mange timar i fjøsen til den tid. Kva er dette slags distriktspolitikk?? FOr kort linje? Her sit eg: Dette er mi utsikt: Vil ein av våre statsrådar på tinget kome å byte kontor med meg? Her er kaldt, eg høyrer kyr raute og melketanken surre. Greit nok, eg har termos på kaffe og det er koselig med kyr som snuser på vindu, men eg hadde une...

Kloke damer har eg alltid hatt sansen for, og av og til kan vi som bur i Sogn og Fjordane få inntrykk av at her er det kattefight, damer fighter damer og Stig Eikås fighter fotograf Apneseth. Katrine Sele, journalist i Firda, er lei av filmgalning Randi Førsund og steingalning (steinkunstner) Stig Eikås, og eg må innrømme at eg sjølv trekker godt på smilebandet av ein del lesarinnlegg både underskrivne ein viss Eikås, ein viss Apneseth og ei viss Førsund. Dessutan trekker eg svært hardt i smilebandet når eg les lesarbrev av visse målfolk som ikkje er snaurare enn at dei erklærer bokmål for, kva i alle dagar var det det var, nesten omtrent djevelens språk. Eg kan sjekke ut formueringa, men nynorskens forsvararar er såpass lite sosialt- og samfunnsmessig oppegåande (får ein ofte inntrykk av) at dei burde skiftast ut før dei har føkka opp heile nynorsken (UUUPS! føkke opp er ikkje lov å skrive på nynorsk, men det er god damn meg ikkje lov på BOKKMÅLL heller). Men mitt poeng her var. Eg ha...

Wow. I dag passerte bloggen 4 000 treff sidan eg la inn tellaren i februar. Det er jo ganske kult. Eg veit ikkje kven det er som leser bloggen, eller korleis dei kjem seg inn på denne bloggen, via google? Om nokon har lyst å fortelle meg korleis dei finn denne bloggen, er det kjempekult. berre å kommentere. BLoggen er opna for kommentarer.

Eg fann dette veldig bra innlegget på Firda-bloggen. Ho har eit svært godt poeng: "Dersom det vert tillatt ei innsnevring i språket som gjer at vi som brukarar ikkje lenger ser samanhengen mellom tale og tekst, ja då har vi tapt språket til ein liten akademisk ‘elite’ som vil vere i stand til å bruke nynorsk som skriftspråk, vanlege folk, som eg har tillatt meg å vurdere meg sjølv som, vil grøsse på ryggen og snu seg vekk frå skriftspråket om dei vert tvungne til å bruke ord i skrift som dei aldri ville tatt i sin munn." Det er viktig at ein i nynorsk ikkje må bruke ord vi finn unaturleg. då vil mange legge frå seg språket og det er nett dette som skjer. Eg fekk ein kommentar på ein blogg lenger nede her om at vi som kritiserar språket aldri kan legge fram eksempel på personar som har bytt til bokmål fordi nynorsken er for krøkkete. Eg for min del har mange mange eksempel på akkurat dette, men eg har ikkje tenkt å lufte namna på dei det gjeld her i bloggen. Dei får stå fram ...

Kommentar eg fant som eg har skrive i Nationen. Eg las ein FOKUS-kommentar i Klassekampen søndag 27.april av Trond Andresen under overskrifta "Håndverkerne. Tilhører du skravleklassen?" Han skriv blant anna dette: "Tenk deg ei vannrett linje, hvor vi skal plasere yrkesgrupper etter deres «mentalitet». (...) Jeg vil likevel hevde at det er visse typiske trekk som finnes, og at disse kan forklares. I venstre ende ikke tolk dette som politisk venstre) setter vi et merke for snekkere, rørleggere og elektrikere. (...) De er alle håndverkere fordi de behersker en forholdsvis krevende ferdighet, og den utøver de i sin jobb. De ser resultatet av sin innsats (...) Så beveger vi oss mot den andre enden av linja. Etter hvert dukker de opp, yrkesgruppene hvis innsats ikke er er lett målbar for andre.Etter hvert dukker de opp, yrkesgruppene hvis innsats ikke er er lett målbar for andre. Disse behersker redskaper som tastatur, snakketøy og powerpoint." Mange let til å tru at k...

Debatten går på Firda-bloggen i nettforumet og her på Firda-bloggen. Eg for min del fortsetter å argumenter for at ein må høyre på praktiske utfordringar i bruken av nynorsk i media. Det er dette eg har mi erfaring frå, og eg meiner at problema vi møter på som skrivande journalistar ikkje kan overhøyrast. Her er nokre klipp frå mine innspel i Firda-debatten: Joakim skriv: “Det er ikkje spesielt imponerande når dei som skal vere eliten av språkbrukarar klagar seg over at nivået på sitt eige fagfelt er for høgt. Då spør eg meg; kan det vere nivået på journalistane som er for lågt?” Godt spørsmål. Rettskriving er eit generelt problem i aviser, og med kutt i økonomiske rammevilkår for redaksjonane, er det ofte korrekturlesarane som har blitt kutta bort. Dette ser ein godt på norske aviser. Dessverre. Om nivået på journalistane er for lågt. Eg vil sei at nokre journalistar kan ikkje skrive og har dårlig språk, akkurat som at enkelte lærarar er dårlege til å undervise. Det er ei vanleg yr...

Påfugler er rimelig harde sjekkere. Dei brisker seg skikkelig for damene. Her har definitivt gutta noko å lære. Men eg meiner ikkje at gutta skal begynne å vifte så hardt med stjerten at ein høyrer det skikkelig knake i fjøra. Det gjer nemlig påfuglen. Påfuglens framside. Påfuglens bakside. Dama får mykje merksemd, det trur eg ho liker. Ho stikker ikkje av men henger i nærheten. Det kan tyde på interesse. Han er rimelig god til å vise interesse, men han lar vere å feks knipe ho i ræva eller gjere andre banale ting alla "eg har sett deg før"-utsagn. Han driver heller ikkje å snakker ho i senk om kjedelige ting som bensinprisar. Dessuten kler han seg pent og driver ikkje å sender sms heile døgnet. NÅr det er på tide å ete, kutter han ut sjekkinga. Der møtte påfuglen ein rival. Sjå til høgre i biletet. Det er ein kyllingpåfugl som driver å prøver seg på dama i vinduskarmen. Dødsliten stjert. Den her påfuglungen er litt over eit halvt år gammal og kan ikkje matche sin far. ...