zdweupeI dag sat eg ute i sola og las aviser som vanleg. Då kom eg over ein artikkel i dagens Vårt Land. Vårt Land er ei av Noregs få meiningsberande aviser der ein finn stoff som både engasjerer og provoserer. Det kan eg like. Her er nokre klipp frå ei av sakene. Det handlar om å vere tilstades i sitt eige liv. Eg har ofte lurt på kor mykje folk eigentleg er til stades. Er det å vere tilstades når du føler eit jævla stress på kroppen? Eg føler folk stressar så himla. Jobbar så lange dagar, netter osb. Mange strevar og les og studerar og jobbar. Greit nok, det er gøy, men kvar går grensa for når stresset tar over for tilstedeværelsen? Vi har godt av å av og til bli minna om banale sanningar som at vi må vere tilstade i eigne liv, kva det no enn måtte bety. Intensitet i nuet kanskje? Er det det det handlar om? Det handlar iallefall ikkje om stress.
Eg tenker eg er tilstades no om våren. Fuglane syng og det er varmt og vakkert.
Og eg har oppdaga, på mine gamle dager, at eg og Thor Heyerdahl har nøyaktig same filosofi. Vi meinar begge verden er i ferd med å bevege seg mot eit samfunn som neppe er bra for verken menneske eller natur. Her kjem eg igjen tilbake til stress og mas og overtidsjobbing, kun for å tjene peng til stæsj vi vel strengt tatt ikkje har bruk for. Konsum, massekonsum, massekultur: klinger ikkje pent i mine øyre. Greit nok, eg konsumerer kultur men massekonsumet av stæsj og forbruksartiklar kan ein spy av.
Eg leser Grønn var jorden på den syvende dag av Thor Heyerdahl. Kall meg gjerne ein dagdrømmer, men alternative tanker om korleis vi bør leve våre liv er ikkje å forakte: Eg var meint for å ligge i grøne enger men stappar i meg pølser og vassar i penger. sitat: meg sjølv. Natur er kultur og kultur er natur, osb, men eg for min del vil heller tilbake til naturen enn enda djupare inn i massekonsumet og forbrukerkulturen. Eg er ein av dei som går lange omvegar rundt julegatene og som skjemmes over ola nordmann som fråtser på Ikea. Da vil eg heller sole meg i skogen. Eg håpar folk ein dag får augene opp for at det går an å leve uten ekstremkonsumet dei omgir seg med. Kanskje då stresset og elver av prozac (antidepressiva) også vil forsvinne.
Og til slutt. Eit lite lam på tunet.
Det er ei jente og her er den to dagar gammal. Det einaste den tenker på, er kor mora er. Heldig sånn sett, ho treng aldri vere blakk etter å ha handla masse skrot ho ikkje trenger på Ikea. Eg likar dyr.
Eg tenker eg er tilstades no om våren. Fuglane syng og det er varmt og vakkert.
Og eg har oppdaga, på mine gamle dager, at eg og Thor Heyerdahl har nøyaktig same filosofi. Vi meinar begge verden er i ferd med å bevege seg mot eit samfunn som neppe er bra for verken menneske eller natur. Her kjem eg igjen tilbake til stress og mas og overtidsjobbing, kun for å tjene peng til stæsj vi vel strengt tatt ikkje har bruk for. Konsum, massekonsum, massekultur: klinger ikkje pent i mine øyre. Greit nok, eg konsumerer kultur men massekonsumet av stæsj og forbruksartiklar kan ein spy av.Eg leser Grønn var jorden på den syvende dag av Thor Heyerdahl. Kall meg gjerne ein dagdrømmer, men alternative tanker om korleis vi bør leve våre liv er ikkje å forakte: Eg var meint for å ligge i grøne enger men stappar i meg pølser og vassar i penger. sitat: meg sjølv. Natur er kultur og kultur er natur, osb, men eg for min del vil heller tilbake til naturen enn enda djupare inn i massekonsumet og forbrukerkulturen. Eg er ein av dei som går lange omvegar rundt julegatene og som skjemmes over ola nordmann som fråtser på Ikea. Da vil eg heller sole meg i skogen. Eg håpar folk ein dag får augene opp for at det går an å leve uten ekstremkonsumet dei omgir seg med. Kanskje då stresset og elver av prozac (antidepressiva) også vil forsvinne.
Og til slutt. Eit lite lam på tunet.
Det er ei jente og her er den to dagar gammal. Det einaste den tenker på, er kor mora er. Heldig sånn sett, ho treng aldri vere blakk etter å ha handla masse skrot ho ikkje trenger på Ikea. Eg likar dyr.