FOTO: Biletet viser ein kalv. Det kan alle sjå. Årsaka til at den passer her, er at eg befinn meg heime i Bygstad og her har fattern ei heil mengde med kyr og kalvar og andre firbeinte dyr. Fotograf er meg.No har det seg sånn at eg har klart å pådra meg lungebetennelse av alle ting. Heilt unødvendig spør du meg, sjølvsagt er det unødvendig. Eg har på ingen måte lyst å gå sjuk i vekesvis. Kven har vel tid til det i vårt prestasjonsbaserte samfunn der du helst skal levere fleire kubikkmeter med resultat, eks antall sosiale kveldar og eit meget vellykka kjærleiksliv på band kvar einaste veke. Så her sit eg då, tiltakslaus og steiker i solveggen iført tjukk genser, skjerf, caps og svære solbriller medan eg les Dagens Næringsliv, Firda og ei rekke bøker eg ikkje tørr nevne namn på av hensyn til mitt celebre rykte som journalist med god smak kva angår litteratur.
Så korleis veit ein at ein har lungebetennelse. Eg for min del var sjaber og vart meir og meir sjaber og sjangla litt, begynte å hoste, fekk feber, åt medisinar og tenkte at eg var forkjøla men det ga seg ikkje og eg drog til legen som sjukmelde meg på dagen med antibiotikakur og slimløysande tablettar. Koseleg. Det virka som eit skot på meg, og femten timar etter første pille følte eg meg som eit nytt og særs produktivt menneske. Satte meg til å lese aviser og har egentlig fortsatt med det sidan. Det mest plagsome akkurat no, er at eg føler meg ganske bra men kan ikkje drive å springe på fjellet i sola sidan eg vel kan risikere at sjukdommen kjem tilbake med auka styrke og det tar eg kort sagt ikkje sjansen på, så eg les den eine boka rarare enn den andre. Den siste boka eg las no, var sjukdom hos sau. Forsåvidt ei bok i tida siden det er april for øyeblikket og eg befinn meg på det fagre Vestlandet, nærmare bestemt i Bygstad.
Ellers bedriv eg mediekritikk, og det går som ofte ellers utover Firda som frå tid til anna gjer ein heil del rare ting. Feks skriv dei ei heil side om ein liten gut som får batterisyre frå eit leikebilbatteri på fingrane og brenn seg. Mora hans er kjelde i saka, men eg anar ikkje kva ho heiter, og ho er kun omtalt som "mor til marius (7)". Eg lurer på når batterisyre gav rett på kjeldevern. Anonyme kjelder skal ein helst, i følge presseetikk, kun bruke i alvorlege saker, og seinast på SKUP-konferansen (Stiftelsen for Kritisk og Undersøkande Presse = SKUP) sa fleire journalistar som arbeider med store gravesaker, at dei prøvde så langt mogeleg var å unngå bruk av anonyme kjelder. Om ein les metoderapportane, ser ein også at svært mange av dei, sjølv om dei arbeidde med store alvorlege saker, klarte å unngå anonyme kjelder på trykk. Så eg spør meg kvifor mor til denne guten med batterisyra fekk vere anonym. KOrt sagt dårleg journalistisk arbeid spør du meg. Kvifor tillet ein slikt i Firda? Eg berre spør.
Ei anna sak i Firda var modellfly som eksploderte på soverommet då det stod på lading. Håret til kona i huset tok fyr men dei klarte å sløkke brannen. Flyet var kjøpt på nettet, men det stod ingenting om kva type fly det var, kva det kosta, kvar på nettet det var kjøpt, osv. Altså ingenting. Leverandøren var heller ikkje konfrontert. Eg spør meg då kvifor ein skriv saka. For å fylle ei side? Saka var jo kort sagt nesten tom for informasjon. Eg driter vel i om ei dame fekk fyr i håret. Eg vil vite kvar dei sel slike farlege fly. Det er jo det som er interessant. Nei, Firda har eit stykke å gå før dei blir profesjonelle.
Og eg har enda eit par veker sjukmelding til å bedrive mediekritikk.