Nokre pensjonistar sit og sladrar på ein lokal kafe i Sunnfjord. Regnet høljar ned og røyken ligg tett under plasttaket blant plaststolane. Oppned blomsterpotter tjener som askebeger, og på plastduken er det kaffesøl. Fleire fuglar sit og et av ein forlatt hamburger som står på nabobordet. Pommes frites og burger ligg utover golvet.
- Sjå på fuglane, seier den mannlege pensjonisten med Coop-posen til dei to kvinnelege.
- Kven er det som har råd te slikt? seier den eine kvinna.
- Dei unge klarer aldri berekne kor mykje mat dei skal ha, seier ho.
- Vi har det altfor godt, seier mannen.
Ein servitør kjem og ryddar av bordet. Måkane skrik rundt meg medan eg et ein halvsteikt hamburger med altfor mykje dressing, og forsøker å svelge ein overkrydra pomfrites. Etterpå føler eg meg ikkje heilt som før.
- Sjå på fuglane, seier den mannlege pensjonisten med Coop-posen til dei to kvinnelege.
- Kven er det som har råd te slikt? seier den eine kvinna.
- Dei unge klarer aldri berekne kor mykje mat dei skal ha, seier ho.
- Vi har det altfor godt, seier mannen.
Ein servitør kjem og ryddar av bordet. Måkane skrik rundt meg medan eg et ein halvsteikt hamburger med altfor mykje dressing, og forsøker å svelge ein overkrydra pomfrites. Etterpå føler eg meg ikkje heilt som før.