Imorgon, 26.februar 2009, er det to år sidan bunadsdebatten starta i Sogn og Fjordane. Kick off var dette innlegget, og eg kosar meg med det den dag i dag.
Eg må sant å seie innrømme at denne debatten har skaffa meg ei rekke nye vener i fjordfylket, samt også ei rekke surpompar som ikkje tåler trynet mitt, men desse sure merkar eg lite til. Det eg derimot merkar noko til, er dei interessante bekjentskapa der ute, og alle dei interessante samtalane eg aldri i verda hadde fått med folk frå Sogn og Fjordane om det ikkje var for bunadsinnlegget. Og dette seier eg ikkje for å vise musklar eller for å ta hevn, men fordi det er sant. Responsen blant politikarar og andre tyder på at dette er noko som er viktig å ta tak i.
Det har blitt meir og meir klart for meg at her er det utrulig mange kule folk, og det hadde eg ikkje visst/ desse hadde eg ikkje blitt kjend med, hadde eg ikkje skrive dette innlegget. Krake søker make, og det er mange som meiner som meg. Og dei er ikkje verken kjipe eller sure, berre sabla interessante folk. På dette grunnlaget, som jo er veldig personlig for meg, kan eg sei at eg er optimistisk på vegne av Sogn og Fjordane. Ting kan skje når der finst så mange bra folk.
Men ein ting bekymrar meg: alle dei sidrompa sure folka som ikkje forstod bodskapen i innlegget. Vil dei ikkje, eller kan dei ikkje? Er det det første, er det jo trist. Tviler på at det er det andre. Folk kan da lese?
Eg må sant å seie innrømme at denne debatten har skaffa meg ei rekke nye vener i fjordfylket, samt også ei rekke surpompar som ikkje tåler trynet mitt, men desse sure merkar eg lite til. Det eg derimot merkar noko til, er dei interessante bekjentskapa der ute, og alle dei interessante samtalane eg aldri i verda hadde fått med folk frå Sogn og Fjordane om det ikkje var for bunadsinnlegget. Og dette seier eg ikkje for å vise musklar eller for å ta hevn, men fordi det er sant. Responsen blant politikarar og andre tyder på at dette er noko som er viktig å ta tak i.
Det har blitt meir og meir klart for meg at her er det utrulig mange kule folk, og det hadde eg ikkje visst/ desse hadde eg ikkje blitt kjend med, hadde eg ikkje skrive dette innlegget. Krake søker make, og det er mange som meiner som meg. Og dei er ikkje verken kjipe eller sure, berre sabla interessante folk. På dette grunnlaget, som jo er veldig personlig for meg, kan eg sei at eg er optimistisk på vegne av Sogn og Fjordane. Ting kan skje når der finst så mange bra folk.
Men ein ting bekymrar meg: alle dei sidrompa sure folka som ikkje forstod bodskapen i innlegget. Vil dei ikkje, eller kan dei ikkje? Er det det første, er det jo trist. Tviler på at det er det andre. Folk kan da lese?