eller til Nina Karin Monsen, om du vil.
Att ho representerer det frie ord, er for meg ei gåte. Dama representerer
1) FORDOMMER
2) VANKUNNE
Ein treng ikkje nødvendigvis dele ut ein Fritt Ord-pris kvar gong bygdedyret maktar å trenge gjennom i offentlig debatt på nasjonalt plan.
Avisbildene her er frå dagens Dagbladet, altså søndag 26.april.
Greit nok at det finst få som Monsen i elitesjiktet av offentlig debatt, men at det finst få der, betyr ikkje at det finst få som Monsen alt i alt! Som Unn Conradi Andersen klokelig skreiv i Dagbladet Magasinet igår, representerer Monsen folkemeininga rundt kjøkkenborda. Og den som samtykker, slik Monsen gjer, med det som diverre nok er ei folk flest-meining, bringer ikkje verda framover. Berre daud fisk følger straumen. Det er dei som tenker sjølv og som tenker nytt, som bringer verda framover. Slike som Monsen bidrar kun til å halde verda litt tilbake, hindre framgangen, til å bremse.
Men, som Andersen også påpeiker, er ikkje åndssnobben i Oslo, debatteliten, i kontakt med folk flest så for dei er vel Monsen eit kledelig og lett underhaldande innslag i kvardagen som ellers i sterk grad er prega av politisk korrekthet og ja, mange av dei same stemmene som går att.
Dei synspunkta Monsen hevdar, får no legitimitet gjennom Fritt Ord-prisen. Det er greit å irettesette homofile. Det er ikkje slik at homorørsla har vunne i alle miljø. Trust me. Desse haldningane finst og dei plagar mange menneske i det ganske land. Kvifor skal dei premierast?
Monsen, du bidrar til å oppretthalde VANKUNNE og FORDOMMAR i det offentlige rom. Om få år er du glømt. Du er irrelevant i det store bildet.
Eg kjenner alt no lukta av død fisk, og shit, sjekk den sterke strømmen.
Bildetekst: Her seier Monsen at det er heterofile som bygger samfunnet. Før har ho sagt at homofile har høg utdanning.. Kva meiner ho med samfunnsbygger? Ein som reproduserer? Etter å ha lest kva ho kan prestere å lire av seg i dagens papir-Dagbla, er eg beint fram sjokkert.
Og på slutten eit apropos: at Monsen er ein original i elitedebatten eller kva eg skal kalle det, seier vel noko om at folk flest-meiningar ikkje finst på dette nivået. Det er reservert for ein liten krets. Så ja, er det eit problem at folkemeiningar ikkje kjem til topps på debattskalaen? Kanskje. Vi veit jo frå før av at avstanden mellom folk og media, og folk og politikere, er stor. No også mellom folk og debattsjiktet eller meiningsytrarane. Det har vi her fått bevist ved at Monsen fekk prisen. Avstanden er ikkje berre stor, den er tydeligvis enorm.
Heller enn å gå frå debatt til debatt i Oslo, bør debattredaktørane og eliten ta seg eit årlig feltarbeid ute blant vanlige folk og høyre kva dei faktisk tenker og meiner. Det hadde dei hatt godt av. Eg ser berre meg sjølv, når eg ein sjelden gong vender blikket og trynet tilbake til Vestlandet. Miljøforandringa frå synserne på Litteraturhuset og journalistane og ja, desse folka eg omgås her i Oslo, er enorm. Eg føler meg nesten som på teater, som på feltarbeid. Så stor er faktisk spriket, eller skillet, mellom kultureliten i Oslo og resten. Slik er det berre, det må vi forholde oss til, men ein trenger ikkje nødvendigvis dele ut ein Fritt Ord-pris kvar gong bygdedyret maktar å trenge gjennom i offentlig debatt på nasjonalt plan.
Avisutklippa her taler for seg sjølv. Dette handler ikkje om fritt ord, men om dumskap og vankunne. Greit nok at det er reaksjonært, men i tillegg er det, og i dag er eg enig med Dagblas leder: "Monsens bidrag er mer nedrig enn modig ved at hun legitimerer vrangforestillinger og fordommer".
Att ho representerer det frie ord, er for meg ei gåte. Dama representerer
1) FORDOMMER
2) VANKUNNE
Ein treng ikkje nødvendigvis dele ut ein Fritt Ord-pris kvar gong bygdedyret maktar å trenge gjennom i offentlig debatt på nasjonalt plan.
Avisbildene her er frå dagens Dagbladet, altså søndag 26.april. Greit nok at det finst få som Monsen i elitesjiktet av offentlig debatt, men at det finst få der, betyr ikkje at det finst få som Monsen alt i alt! Som Unn Conradi Andersen klokelig skreiv i Dagbladet Magasinet igår, representerer Monsen folkemeininga rundt kjøkkenborda. Og den som samtykker, slik Monsen gjer, med det som diverre nok er ei folk flest-meining, bringer ikkje verda framover. Berre daud fisk følger straumen. Det er dei som tenker sjølv og som tenker nytt, som bringer verda framover. Slike som Monsen bidrar kun til å halde verda litt tilbake, hindre framgangen, til å bremse.
Men, som Andersen også påpeiker, er ikkje åndssnobben i Oslo, debatteliten, i kontakt med folk flest så for dei er vel Monsen eit kledelig og lett underhaldande innslag i kvardagen som ellers i sterk grad er prega av politisk korrekthet og ja, mange av dei same stemmene som går att.
Dei synspunkta Monsen hevdar, får no legitimitet gjennom Fritt Ord-prisen. Det er greit å irettesette homofile. Det er ikkje slik at homorørsla har vunne i alle miljø. Trust me. Desse haldningane finst og dei plagar mange menneske i det ganske land. Kvifor skal dei premierast?
Monsen, du bidrar til å oppretthalde VANKUNNE og FORDOMMAR i det offentlige rom. Om få år er du glømt. Du er irrelevant i det store bildet.
Eg kjenner alt no lukta av død fisk, og shit, sjekk den sterke strømmen.
Bildetekst: Her seier Monsen at det er heterofile som bygger samfunnet. Før har ho sagt at homofile har høg utdanning.. Kva meiner ho med samfunnsbygger? Ein som reproduserer? Etter å ha lest kva ho kan prestere å lire av seg i dagens papir-Dagbla, er eg beint fram sjokkert.Og på slutten eit apropos: at Monsen er ein original i elitedebatten eller kva eg skal kalle det, seier vel noko om at folk flest-meiningar ikkje finst på dette nivået. Det er reservert for ein liten krets. Så ja, er det eit problem at folkemeiningar ikkje kjem til topps på debattskalaen? Kanskje. Vi veit jo frå før av at avstanden mellom folk og media, og folk og politikere, er stor. No også mellom folk og debattsjiktet eller meiningsytrarane. Det har vi her fått bevist ved at Monsen fekk prisen. Avstanden er ikkje berre stor, den er tydeligvis enorm.
Heller enn å gå frå debatt til debatt i Oslo, bør debattredaktørane og eliten ta seg eit årlig feltarbeid ute blant vanlige folk og høyre kva dei faktisk tenker og meiner. Det hadde dei hatt godt av. Eg ser berre meg sjølv, når eg ein sjelden gong vender blikket og trynet tilbake til Vestlandet. Miljøforandringa frå synserne på Litteraturhuset og journalistane og ja, desse folka eg omgås her i Oslo, er enorm. Eg føler meg nesten som på teater, som på feltarbeid. Så stor er faktisk spriket, eller skillet, mellom kultureliten i Oslo og resten. Slik er det berre, det må vi forholde oss til, men ein trenger ikkje nødvendigvis dele ut ein Fritt Ord-pris kvar gong bygdedyret maktar å trenge gjennom i offentlig debatt på nasjonalt plan.
Avisutklippa her taler for seg sjølv. Dette handler ikkje om fritt ord, men om dumskap og vankunne. Greit nok at det er reaksjonært, men i tillegg er det, og i dag er eg enig med Dagblas leder: "Monsens bidrag er mer nedrig enn modig ved at hun legitimerer vrangforestillinger og fordommer".