Vi har alle lest om alle dei som er sjef som ikkje burde ha vore sjef. Sjefar som burde ha vore det dei passer til, nemlig ansatte på gølvet med kun ansvar for seg sjølv. Det som gjer meg eitrande galen, for å sei det fint og vakkert, er middelmådighet. Middelmådige sjefer feks. No har eg kun hatt ein middelmådig sjef i mitt liv, eller det vil sei eg hadde to på ein gong, og eg er no fridd frå begge, men eg vel likevel å skrive om denne middelmådigheten som oppstår i systemet når dei som sleiker rumpehøl, men som ikkje nødvendigvis sit på anna kompetanse enn rette gener, denne genuine sleikeevnen, og ellers ein absurd evne til å gå i takt og gni seg på sjefens usexy kropp, rykker oppover. Det er ofte litt plagsomt for oss andre, og som oftest er dei fleste klar over kven som er sparka oppover, eller kven det er som er meir opptatt av å krampeaktig presentere seg med "sjef" og med "ledertitler", og meir opptatt av tittelen enn av å gjere jobben. Eller som prøver å gj...

Eg tok ein tur i byen, hundre meter frå der eg bur, for å sjå på sola og våren. For det føles som vår i Oslo no. Eg liker desse blokkene. Heisekrane og kirke. Eg møtte ein katt som vart litt skeptisk til meg. Kolonihagane ved Kuba. Telthusbakken er idyllisk, men her vart ei jente voldtatt i 2006. Ikkje like idyllisk.. Den tidligare kornsiloen som har blitt studentbustader. Blokker er fint.

På jobb igjen. Japp da er eg tilbake på nyhetskjøret, denne gangen som politisk reporter, politisk reporter i navnet, stillingsnavnet. Og her er min første sak: Ville gjerne bli Høyre-leder. Dagens oppslag.

Når ein sit på dass på SV-fakultetet ved Universitetet i Oslo kan ein lese ein heil del ulike ting. Eg tok med meg kamera på do. Denne under her liker eg. Dette er ein slager: Alt kan diskuteres. Så eg anbefaler dobesøk på SV.

No laurdag kunne vi lese i Firda at tre ekskluderte Senterparti-politikarar i Fjaler mottar anonyme truslar, oppringingar, sjikane og blir kalla for fascistar. Her før jul var det Klara Øberg som fekk gjennomgå med truslar og sjikane. Etter lokalvalet vart Håkon Myrvang utsett for rykteflaum frå folk som ikkje ville ha han som ordførar i Naustdal. Er sjikane blitt ein ny trend i Sogn og Fjordane? Eg veit ikkje om eg skal le eller grine. Kva slags jungellover og cowboy-retorikk er det som råder grunnen? Sjikane er ein lett metode å gripe til for folk som ikkje er kunnskapsrike nok til å debattere på saklege premissar, eller folk som er for feige til å stå fram med eigne meiningar. Kunnskap og posisjonar er makt. Ein del folk sit nødvendigvis på meir kompetanse og fleire verv enn andre. Vi treng desse folka. Vi treng folk som tar ansvar og politiske verv for felles beste. Det er dei som driv verda framover. Og skal verda gå framover, må desse folka få spelerom. Det er så sjølvsagt at ei...

Tøffe damer som Michelle Obama, kona til Barack Obama, gjer meg opp over øra begeistra. Eg må innrømme eg går glatt i ukritsk fan-modus. Les her om denne fabelaktige dama. Det er så fantastisk digg å lese om tøffe damer som ikkje berre sit på den breie feministræva si og skriver debattinnlegg eller forskningssaker som maks ei halv promille av befolkningen leser og ein enda mindre andel bryr seg hakket om. Og som resten driter i, eller i beste fall ler rått av, sjølv om dei vel er enige. Eg meiner feminister har eit retorisk problem, samt ein teoritynga virkelighetsoppfatning. Og medan du les vidare i denne bloggen, vil eg gratulere Superfamily med Spelemannspris . Trykk her for å høyre den fabelaktige låta Warszawa . Eg skal ikkje henge ut navngitte feminister her, men av og til sitter eg litt på gjerdet rundt feministane, høyrer på utgreiingar og les retorikken med eit halv ironisk smil. Av og til spør eg meg kvar dei koblar teori og virkelighet, eller om teorien er deira virkeligh...

Bunadsdebatten på Skei live på NRK. Vinner av NRK-sekk for NRK Sogn og Fjordane sommerfoto 2006 . Det lønner seg å ta bilder av påfugler. Det var ganske overraskende å få ein pakke i posten med snop og NRK-sekk. Og hyggelig. Baksidefoto i Nationen: 11.08.2007 Slik går det når ein har ein kamerat på desken i Nationen som trenger eit bilde til baksida. Då sender ein han eit bilete og så kjem det på trykk. Slik: PÅ TUNET: Fra Anne Viken i Bygstad har vi fått et bilde av mamma Marta Aase Viken, samt påfuglen som nettopp har blitt pappa til tre kyllinger. Han tilbringer sommeren ute, mens påfuglmora er inne i hønsehuset og passer barna. FOTO: ANNE VIKEN Her er eit bilde til av kameraten. Denne kameraten min, som dette innlegget no går over til å handle om, er musiker. Han er til tider litt oppgitt over musikkjournalistikken .