Znorketrollet -- Har du hørt om det siste teaterstykket mitt?
Anne: -- Ja, såvidt. Var det ikkje det som handla om kleshengerkoder i middelalderen? (gitt eksempel på perifer metasamtale)
Znorketrollet: -- Jo, det var det. Det handla om kleshengerens påvirkning av den freudianske oppfattelsen av klesskapet, om ein ser bort frå eit par sosiologiske overtydingar, samt legg til ein litterær gonzoforståelse av periferi-sentrum-forståelsen i Dag Solstads fjerde bok lesen ut frå eit Bernt Hagtvedtsk perspektiv.
Anne: -- zzzzzzzzzzzzz
Znorketrollet: -- Eg lurer på om du synest det er kjekt på denne hagefesten?
Anne: -- zzjoda, gratizzzzzzzzzz drikke. Ahh, er klokka alt åtte? Har jo vore her i berre ein halv tzzzime jo.
Znorketrollet: --Ja du må helse på redaktøren min.
Anne: -- Ja..
Znorketrollet: -- Dette er Anne, Anne vil gjerne skrive ei bok om nordområdenes betydning for utvikling av teatertriologier sett frå eit sosiologisk venstreperspektiv.
Redaktør: -- Ahhh, du vil, så kult! Eg har nettopp bygd meg nytt hus og der fekk eg plass til fire millionar hyllemeter med bøker. Eg har lese to av bøkene, resten er også sånne som eg skal få lese, før eller seinare, innmellom alle desse hagefestane og kaffesamtalane med desse skribentane som alle seier det same, på rams, på rim, så enige at det ryker av dei. Nei, kva var det eg sa no. Eg meiner skribentane alle som ein er originale bidrag i offentligheten.
Znorketrollet:-- Ja, særleg eg! Eg er i avisa minst ein gong annakvar dag!
Anne: -- zzzzzzupert! zzznøvler.
Forfatter: -- ANNE! Du må gifte deg med hovudpersonen i min siste roman! (hevar glaset over hovudet, bråler, vifter med armer og bein)
Anne: -- Nei, syns han er usexy.
Forfatter: -- Han er søt! Han er søt! Han er så søøøt så søt som znorketrollgrøt!
Og sånn kunne det fortsatt, hadde det ikkje vore for at Anne gjekk heim og la seg.
Anne: -- Ja, såvidt. Var det ikkje det som handla om kleshengerkoder i middelalderen? (gitt eksempel på perifer metasamtale)
Znorketrollet: -- Jo, det var det. Det handla om kleshengerens påvirkning av den freudianske oppfattelsen av klesskapet, om ein ser bort frå eit par sosiologiske overtydingar, samt legg til ein litterær gonzoforståelse av periferi-sentrum-forståelsen i Dag Solstads fjerde bok lesen ut frå eit Bernt Hagtvedtsk perspektiv.
Anne: -- zzzzzzzzzzzzz
Znorketrollet: -- Eg lurer på om du synest det er kjekt på denne hagefesten?
Anne: -- zzjoda, gratizzzzzzzzzz drikke. Ahh, er klokka alt åtte? Har jo vore her i berre ein halv tzzzime jo.
Znorketrollet: --Ja du må helse på redaktøren min.
Anne: -- Ja..
Znorketrollet: -- Dette er Anne, Anne vil gjerne skrive ei bok om nordområdenes betydning for utvikling av teatertriologier sett frå eit sosiologisk venstreperspektiv.
Redaktør: -- Ahhh, du vil, så kult! Eg har nettopp bygd meg nytt hus og der fekk eg plass til fire millionar hyllemeter med bøker. Eg har lese to av bøkene, resten er også sånne som eg skal få lese, før eller seinare, innmellom alle desse hagefestane og kaffesamtalane med desse skribentane som alle seier det same, på rams, på rim, så enige at det ryker av dei. Nei, kva var det eg sa no. Eg meiner skribentane alle som ein er originale bidrag i offentligheten.
Znorketrollet:-- Ja, særleg eg! Eg er i avisa minst ein gong annakvar dag!
Anne: -- zzzzzzupert! zzznøvler.
Forfatter: -- ANNE! Du må gifte deg med hovudpersonen i min siste roman! (hevar glaset over hovudet, bråler, vifter med armer og bein)
Anne: -- Nei, syns han er usexy.
Forfatter: -- Han er søt! Han er søt! Han er så søøøt så søt som znorketrollgrøt!
Og sånn kunne det fortsatt, hadde det ikkje vore for at Anne gjekk heim og la seg.