23. jul. 2009

Twitterdebatt mellom @anneviken og @halvorgregusson torsdag kl.13. tag:#sfrekrutt

følg med her: http://twitterdebatt.dilldall.org/

Markedsføring

Korleis skal sogn og fjordane markedsførast? Ved bruk av klisjear og bonderomantikk? Er klisjeane om fjordfylket faktisk sanne? ER det slik at det er reelt for alle å kjøre brett og skaffe seg ein farm? Er det løgn det vi høyrer om alle dei som ikkje får kjøpt seg ein gard fordi odelslova står så sterkt? Er det alle som får stipend frå Innovasjon Norge, og er det så heise attraktivt å vere gründer?

Media elsker bonderomantikk

I det siste har det vore mange reportasjer i Aftenposten om folk som flytter til bygda, mange av desse til Sogn og Fjordane. Det er idyll, det er landet, det er friluft, sauer og moreller, hard arbeid, svette og tårer: det er livet som gründer på landet. Er det slik bygda ønsker å bli framstilt? Som ein stad der du kan realisere ei lengt tilbake til naturen, ein heilt anna stad enn byen, og her er vi inne på noko: Sogn og Fjordane definerer seg sjølv som noko heilt anna enn byen, og det er alt som er annleis enn byen som vert trekt fram når ein skal markedsføre Sogn og Fjordane. Er dette det beste trikset i boka? Ein av tre som bur i Oslo vil flytte ut av byen, las eg i Aftenposten. Kvifor? Nettopp fordi bygda er alt anna enn byen?

Kva meiner folket sjølv?

Og likar dei som bur på bygda å bli framstilt slik dei vert framstilt i media og markedsføring, eller gir dei blanke? OG kva med oss som bur utanfor og ser inn? Tel vårt inntrykk av kva vi ser, eller er det tanken bak kva vi ser som skal telle? Kvifor er det i tilfelle sprik mellom tanken bak og det vi ser?

Mitt blikk er utanfrå,

Eg veit ikkje svara på alt dette, men eg lurer, og det er svært interessante tema all den tid bygd - by, sentrum - periferi- skillelinjene er vel så sterke per i dag som nokon gong før.