21. jan. 2010

Knausgårds lette slentring blant karakterar

Idag vart eg lurt trill rundt. Eg vart lurt til å kjøpe Dagbladet i papirutgave. Rett nok som lesestoff til ein flytur, men årsaka var altså denne berømmelige Knausgård som er på alles lepper om dagen. Han seier han kan ikkje vere i Norge no pga all merksemda. Eg forstår han godt. Uansett. Saka var denne: Knausgårds romanfigurer snakker ut: "En offentlig henrettelse".

I Dagbladet seier Preben Jordal: "Knausgård ville nok ha vunnet mye på å ha som utgangspunkt at alle mennesker er like komplekse som han selv, men den slags humanitet fins det nesten ikke spor av i bøkene. Dette forklarer kanskje bøkenes store appell, men hindre dem også fra å lløfte seg opp på det nivået man skulle tro at de lå på ut ifra hvordan den offentlige samtalen har forløpt."

Dette er noko i same baner som eg har tenkt sjølv: Knausgård framstår som mesterhjernen i bøkene, den som forstår og tolkar alt. Han betraktar andre med eit svært nedlatande blikk, eller enkelt slentrande, liksom slentrar over folk, likegyldig, bruker mennesker på eit vis. Men eg har berre lese halve Min kamp 1, og kan kun uttale meg om denne. Syns uansett sitata frå dagens Dagbladet var litt interessante.

Om du vil vite meir om desse som føler seg uthengt i romanane til Knausgård, kan du sjekke ut http://www.minkamp.no/. Der fører ein av dei blogg. Sitat: "Det ligger menneskeskjebner i kjølvannet etter bøkene, skjebner som har blitt brettet ut i det som har blitt kalt roman, altså fiksjon." Ikkje alle liker å bli til romanfigurar, med andre ord.