26. nov. 2010

Fange 59: Taterpige av Aina Basso

Kort oppsummert: Litt treg start men tek seg kraftig opp like før midten. Då er boka medrivande. Men eg tenker heile tida at dette er ei fengslande ok bok, men den er så veldig uoriginal. Den skil seg ikkje ut. 

 

Marias opphald på tukthuset er ikkje truverdig. Den er overflatisk med flate karaktar. Karakteren Maria kjem ikkje fram før ho kjem i tjeneste hos prosten og då tek historia seg kraftig opp og når eit anna fortellernivå. Då får ho fleire sider og eigenskapar og blir straks meir interessant. Her blir ho også omgitt av karakterar som ikkje utelatande er flate, slik dei er på tukthuset. Karakterane hos prosten får fram nyansar hos Maria og eigenskapar. Det er nok difor boka er så treg før dette: Maria er eindimensjonal over ganske mange sider.

 

Baksideteksten synest eg ikkje er god. Forlaga burde ansette journalistar til å skrive desse.

 

Grei underhaldning men ikkje verdt prisen i harde permar. Litt for snilt og flinkt til å bli ei bok vi hugsar om seks mnd. 

 

Eg trur uansett Basso har meir å levere. Eller eg håper for fortellerstemma er for god til å kaste vekk på middelmådige historier. Dei er det nok av. Men i tillegg til god stemme, treng vi gode historier.